Help, ik wil geen hulp!

Employee journey
Employee journey
22 november 2016
Gedachten
De kracht van gedachten
16 februari 2017
innerlijke zelf

In zijn boek ‘Standvastig’ (2016) beschrijft de Deense auteur Svend Brinkmann hoe je onnodig positief denken kunt vermijden. Het lijkt wellicht wat vreemd maar hij maakt wat mij betreft een aantal interessante punten. Zijn belangrijkste observatie is dat we in onze huidige maatschappij verslaafd zijn geraakt aan de hulp van anderen, zelfhulpboeken en -cursussen die ons weer in contact moeten brengen met ons innerlijke zelf.

 

Innerlijke zelf

Brinkmann geeft aan dat het innerlijke zelf niet bestaat en dat de antwoorden dus niet in jezelf gevonden kunnen worden. Je moet daarom oefenen niet zoveel naar je innerlijke stem te luisteren. De depressie-epidemie in het Westen wordt juist veroorzaakt door het feit dat na het luisteren naar je innerlijke stem en intensieve therapie, mensen erachter komen dat er daarbinnen helemaal niets is. Het risico van zoveel naar je innerlijke stem luisteren is dat je teleurgesteld raakt als je daarbinnen niets kunt vinden. Je moet daarom leren om naar buiten te kijken en open te staan voor andere mensen, cultuur en natuur zonder daarbij naar binnen te kijken. Het ego heeft nu eenmaal niet de sleutel voor jouw gedachten en hoe je je leven moet leven. Kortom, je wordt als mens gedefinieerd door hoe je je verhoudt tot de buitenwereld in plaats van je binnenwereld.

 

Positief over negatief

Ook is het verstandig om je te concentreren op het negatieve in je leven. Het interessante is dat mensen die aan een depressie lijden een realistischer zelfbeeld hebben dan mensen die niet aan een depressie lijden. Het is de kunst om je te focussen op het negatieve en daarover te mopperen. Brinkmann stelt dat de vrijheid om te mopperen afkomstig is van het talent om de werkelijkheid onder ogen te zien en te accepteren zoals die is. Dat geeft een vorm van menselijke waardigheid.

 

De waarheid van twijfel

Het is bovendien erg gezond om te twijfelen in deze huidige tijd waarin alles lijkt te accelereren. Kennis, zo stelt Brinkmann, is dogmatisch, terwijl twijfel juist een essentiële esthetische waarde bevat. Dat is zo omdat het ‘ik weet het’ van de zekerheid gemakkelijk tot blindheid leidt. Twijfel leidt daarentegen tot openheid jegens andere inzichten en opvattingen en leidt tot begrip van de wereld. We moeten weer leren twijfelen!

 

Schaamteloosheid

Tot slot is het van belang om je gevoelens te onderdrukken. Waardigheid gaat volgens Brinkmann boven authenticiteit. Door schaamte zien we onszelf door de ogen van anderen en kunnen we een oordeel vellen over wie we zijn. Richard Sennett wordt door Brinkmann aangehaald en deze stelt dat de moderne tijd een minachting heeft veroorzaakt voor rituelen, waardoor we cultureel primitiever zijn dan de eenvoudigste stam van jagers en verzamelaars. Brinkmann zegt: “De jacht van de moderne samenleving op authenticiteit en emotionaliteit heeft ons datgene gegeven wat Sennet ‘de tirannie van de intimiteit’ noemt, waarbij het ideaal voor wat betreft intermenselijke relaties de op emoties gebaseerde, authentieke ontmoeting is geworden. Helaas leidt dit ideaal er alleen maar toe dat mensen elkaar voortdurend kwetsen.

 

Een interessant boek met een tegendraadse kijk. In deze tijd waarin snelheid een doel op zich lijkt te zijn geworden, is het juist van belang om jezelf te zijn. Standvastig te zijn. En je niet door coaches en andere professionals uit het hulpcircuit te laten masseren tot een hulpeloos karikatuur van jezelf.

Rolf Bruins
Corporate Neuroloog